ნანობაშვილი თენგიზ დავითის ძე (8.VIII.1930, თბილისი), ფილოსოფოსი, ფილოს. მეცნ. კანდ., დოცენტი. დაამთავრა თსუ-ის ფილოს. ფაკ-ტი (1955) და ასპირანტურა (1958). ფილოს. მეცნ. კანდ., დაიცვს საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: ,,იოანე პეტრიწის ფილოსოფიური შეხედულებანი“ (1959). მუშაობდა თსუ-ის ფილოსოფიის ფაკ-ტზე სხვადასხვა სამეცნ.-პედ. თანამდებობაზე (1958-დან). იყო დიალექტ. მატერიალიზმის კათედრის დოცენტი (1970-დან), ფილოსოფიის კათედრის დოცენტი (1998-დან), შემდგომ პროფესორი და ფილოსოფიის ისტორიის კათედრის სპეციალისტი. მუშაობდა საქართვ. სსრ მეცნ. აკად. ფილოსოფიის ინ-ტში (1986-დან). აქტიურად მონაწილეობდა საზ. და ადმ. საქმიანობაში: იყო თსუ-ის ფილოს. და ფსიქოლოგიის ფაკ-ტის პროფ. ბიუროს თავ-რე (1970-1972); პარტ. ბიუროს მდივანი (1979-1982); რესპ. საზ-ბა „ცოდნის“ ფილოს. სამეცნ.-მეთოდური საბჭოს წევრი და საქართვ. ფილოს. საზ-ბის სარევიზიო კომისიის თავ-რე. მისი სამეცნ. კვლევის სფერო მოიცავდა: ფილოსოფიის ისტ. (ანტ. და შუა სს. ფილოსოფიას). მის ნაშრომებში შესწავლილია პლატონიზმისა და ნეოპლატონიზმის ონტოლოგიური და ეპისტემოლოგიური ასპექტები, იოანე პეტრიწის მსოფლმხედველობა და მისი კავშირები ანტ. სააზროვნო ტრადიციასთან. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ფილოს. ტერმინოლოგიისა და თარგმანის მეთოდოლ. საკითხების დამუშავებაში.

თხზ.: ნანობაშვილი, თ. (1964). შემეცნების პრობლემა პლატონის ფილოსოფიაში. თბ., საბჭ. საქართველო; ნანობაშვილი, თ. (1975). იოანე პეტრიწის ფილოსოფიური მოძღვრება. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ნანობაშვილი, თ. (1982). ანტიკური ფილოსოფიის ისტორიის ნარკვევები. თბ., მეცნიერება; ნანობაშვილი, თ. (1990). ფილოსოფიური ტერმინოლოგიის საკითხები. თბ., განათლება.