კვანჭილაშვილი ტარიელ (25.XII.1920-26.II.1998). დაამთავრა თსუ–ის ფილოლოგიის ფაკ-ტი (1949). გამოჩენილი ქართვ. ჟურნალისტი, ფილოლოგიის მეცნ. დოქტორი (1965), პროფესორი (1967), პედაგოგი და მკვლევარი, თსუ–ის ჟურნალისტიკის კათედრის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფიგურა. კ.ტ. მოღვაწეობდა თსუ–ის უახლესი ქართ. ლიტერატურის ისტორიის კათედრაზე, მოგვიანებით მოწვეული პრაქტიკოსი მასწავლებელი გახდა ჟურნალისტიკის კათედრაზე, სადაც სტუდენტებს გადასცემდა როგორც თეორიულ ცოდნას, ასევე პროფესიულ გამოცდილებას მედიის განვითარების, კომუნიკაციისა და ჟურნალისტიკის სტილის კვლევის სფეროში. კ.ტ.–ს პირველი მონოგრაფია იყო “ლეო ქიაჩელი”(1955), მისი სამეცნ. ინტერესები  მოიცავდა ჟურნალისტიკის თეორიას, მედიის ენისა და სტილის კვლევას, კომუნიკაციურ პროცესებს, ტექსტოლოგიასა და მედიაანალიზს. კ.ტ.–ს ნაშრომები და მონოგრაფიები მნიშვნელოვანი წვლილია ქართ. ფილოლ. და მედია სივრცეში. განსაკუთრებით ცნობილია მისი მუშაობა ჟურნალისტიკის სტილის დარგში, ტექსტების ანალიზსა და მედია კომპეტენციების პედაგოგიურ ინტეგრაციაში. გამოირჩეოდა ინოვაციური სწავლების მეთოდებით, აქტიური ურთიერთობით სტუდენტებთან, რაც ხელს უწყობდა პროფ. ზრდისა და ინტერდისციპლინარული მიდგომების დამკვიდრებას მედიის სფეროში. კვანჭილაშვილმა მიეძღვნა პროფესიული კურსების შემუშავებას და პოპულარიზაციას. მისი ხელმძღვანელობით განხორციელდა მრავალმხრივი საგანმან. და სამეცნ. პროექტები, მიზნად დაისახა რომ აემაღლებინა ქართ. ჟურნალისტიკის სტანდარტები და დაენერგა საერთაშ. გამოცდილება. მის მიერ მიღებული ჯილდოები და წოდებანი: ღირსების ორდენი–ქართ. ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისა და ნაყოფიერი სამეცნ. პედაგოგიური მოღვაწეობისათვის (1997); საქართველოს მეცნ. დამსახურებული მოღვაწე.

თხზ.: კვანჭილაშვილი, ტ.  (1966). მიხეილ ჯავახიშვილის შემოქმედება. თბ., განათლება; კვანჭილაშვილი, ტ. (1987). მიხეილ ჯავახიშვილის შემოქმედება. თბ., უნ-ტის გამ-ბა;  კვანჭილაშვილი, ტ. (1988). ახალი წერილები. თბ., მერანი; კვანჭილაშვილი, ტ. (1989). ათი მწერალი. თბ., საბჭ. საქართველო; კვანჭილაშვილი ტ. (1990).  საქართველოს ტკივილები. თბ., ცოდნა.