ქეცბაია კახაბერ (კახა) ვალერიანის ძე (20.IV.1971, თბილისი), სოციოლოგი. სოციოლ. მეცნ. კანდ. (1999), თსუ-ის ასოცირებული პროფესორი. წარმატებით დაამთავრა თსუ-ის ფილოსოფია-სოციოლოგიის ფაკ-ტი (1988-1993). მისი აკად. საქმიანობა და სამეცნ. კარიერა მჭიდროდ უკავშირდება თსუ-ის, სადაც მან განვლო პროფ. გზა ასპირანტიდან სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნ. ფაკ-ტის ასოცირებულ პროფესორობამდე. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ბიუროკრატიის სოციოლოგიური ანალიზი“ (1999), რ-შიც მ. ვებერის კონცეფციების ჭრილში გამოიკვლია მართვის სისტემების ტრანსფორმაცია. ქ. კ.-ის სამეცნ. კვლევის ძირითადი სფეროებია: სოციოლოგიის ისტორია; თეორ. სოციოლოგია; პოლიტ. სოციოლოგია და სოც. სტრატიფიკაცია. თავის შრომებში იგი სიღრმისეულად აანალიზებს კლასიკური და თანამედროვე სოციოლოგიური აზრის ევოლუციას. ნაშრომში „სოციოლოგიური აზრის ისტორია“ (2005), იკვლევს სოციოლოგიური პარადიგმების ცვლას ო. კონტიდან თანამედროვე თეორეტიკოსებამდე. იგი განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს სოც. მოქმედების თეორიებსა და სტრუქტურულ-ფუნქციონალური ანალიზის მეთოდოლ. საფუძვლებს. იგი მიიჩნევს, რომ სოციოლოგიური თეორია არის ინსტრუმენტი საზ-ბის თვითრეფლექსიისათვის, რ-იც საშუალებას იძლევა გააზრებულ იქნას რთული სოც. პროცესები. ქ. კ. თსუ-ში რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში კითხულობს საუნივერსიტეტო კურსებს:სოციოლოგიის ისტორია; თეორ. სოციოლოგია; პოლიტ. სოციოლოგია და სოც. სტრატიფიკაცია. მისი ლექციები გამოირჩევა თეორ. მასალის გადმოცემის სისტემურობითა და თანამედროვე სოც. პრობლემებისადმი კრიტიკული მიდგომით. ქ. კ. არის არაერთი ფუნდამენტური სახელმძღვანელოს ავტორი, რ-თაგან აღსანიშნავია „სოციოლოგია“ (2008). აღნიშნული ნაშრომი წარმოადგენს დისციპლინის კომპლექსურ კურსს, რ-იც ფართოდ გამოიყენება საქართვ უმაღლეს სასწავლებლებში. იგი ხელმძღვანელობს მრავალ სამაგისტრო და სადოქტორო ნაშრომს, რ-ებიც ეხება სოც. იდენტობის, მიგრაციისა და პოლიტ. სოციოლოგიის აქტუალურ პრობლემებს. აქტიურად მონაწილეობს უნ-ტის ადმინისტრაციულ და სამეცნ. მართვაში. სხვადასხვა დროს მას ეკავა სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნ. ფაკ-ტის დეკანის მოადგილის თანამდებობა. იგი არის ფაკ-ტის სამეცნ. საბჭოს წევრი და მონაწილეობს სასწ. პროგრამების აკრედიტაციისა და მოდერნიზაციის პროცესში. თანამშრომლობს საერთაშ. სამეცნ. ორგანიზაციებთან და მონაწილეობს ერთობლივ კვლევით პროექტებში. დაჯილდოებული იყო უნ-ტის საპატიო სიგელებით სამეცნ.-პედ. სფეროში ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის. მისი ბიბლიოგრაფია მოიცავს ათეულობით სამეცნ. სტატიას, რ-ებიც დაიბეჭდა როგორც ქართულ, ისე უცხოურ პერიოდულ გამოცემებში. იგი მიიჩნევს, რომ სოციოლოგიის მთავარი ამოცანაა საზ-ბის ობიექტური დიაგნოსტიკა, რაც აუცილებელია სწორი სოც. პოლიტიკის გასატარებლად. მისი ღვაწლი თსუ-ის სოციოლოგიის მიმართულების განვითარებაში მნიშვნელოვანია, რადგან იგი ხელს უწყობს დარგის აკად. სტანდარტების ამაღლებასა და ახალგაზრდა მკვლევართა თაობების მომზადებას.

თხზ.: ქეცბაია, კ. (2002). ბიუროკრატიის სოციოლოგია. თბ., ლეგა; ქეცბაია, კ. (2005). სოციოლოგიური აზრის ისტორია. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ქეცბაია, კ. (2008). სოციოლოგია. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ქეცბაია, კ. (2012). სოციალური სტრატიფიკაცია და მობილობა თანამედროვე საქართველოში. თბ., მეცნიერება; ქეცბაია, კ. (2018). პოლიტიკური სოციოლოგია: თეორია და პრაქტიკა. თბ., უნ-ტის გამ-ბა.

მასზე: ბერძენიშვილი, ა. (2010). თანამედროვე სოციოლოგიური თეორიები და ქართული სოციოლოგია. თბ., თსუ-ის შრომები, ტ. 362 (ქეცბაიასეული ინტერპრეტაციების შესახებ); ხუციშვილი, ქ. (2015). სოციოლოგიური განათლება თბილისის უნივერსიტეტში. თბ., სოციოლოგია, №2; სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის საიუბილეო კრებული. (2021). თბ.