გურაბანიძე მაია ნოდარის ასული (13. VI.1964, თბილისი), ხელოვნებათმცოდნე. დაამთავრა  თბილ. აპოლონ ქუთათელაძის სახ. სამხატვრო აკადემია ,,სახვითი ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის განხრით“ (1986). მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახ. თეატრალურ ინ-ტში, პედაგოგად (1991-2005); კითხულობდა მსოფლიო ხელოვნების ისტ. და ქართ. მონუმენტური არქიტ. და მხატვრობის შესახებ სალექციო კურსს. ინტენსიურად თანამშრომლობდა გაზეთ ,,24 საათთან“, ასევე, ჟურნ. ,,თეატრი და ცხოვრებასთან“, სადაც გამოაქვეყნა არაერთი პუბ. (2004-დან); სწავლობდა სქართვ. საზ-ებრივ საქმეთა ინ-ტში (ჯიპა) ,,დიპლომატიისა და ეროვნული უსაფრთხოების კვლევების“ განხრით (2005). კურსი მოიცავდა საერთაშ. ურთიერთობის თეორიას, დიპლ. სამსახურს, ომისა და სტრატეგიის თეორიას და საქართვ. დიპლ. ისტ.;დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია  თემაზე: ,,მეოცე საუკუნის 60-70-იანი წლების კონცეპტუალური რეჟსურა და სცენოგრაფია“ (2006). არის თსუ-ის მუზეუმის დირექტორი (2007-დან). იგი იყო ქ. თბილისის საკრებულოში  არსებული საზ-ებრივი საბჭოს ხელმძღვ. (2007-2008). მისი სტატიები: „ჩვენ ქართველები ვართ! ძვენ მართლმადიდებლები ვართ!” (24 საათი, 2004, N146); „ნიკოლოზ (კოკა) იგნატოვის სცენოგრაფია და რუსთაველის სახელობის  თეატრში სპექტაკლი ”სიბრძნე სიცრუისა” (თეატრმცოდნეობითი და კინომცოდნეობითი ძიებანი, 2006, N7); ,,თსუ-ის მუზეუმი საკმაოდ დიდ ფასეულ ფონდს მოიცავს: ინტერვიუ” (თბილისის უნივერსიტეტი, 2009, 28. IX, N11).