ფაცაცია გერმანე გერმანეს ძე (20.VIII.1951, სოფ. ახალდაბა, ოჩამჩირის რ-ნი, – 10.IX.2013, თბილისი), ფილოსოფოსი, სოციოლოგი. ფილოს. მეცნ. დოქტორი, თსუ-ის დოცენტი. დაამთავრა სოხუმის №18 საშ. სკოლა (1968), რის შემდეგაც სწავლა განაგრძო თსუ-ის ფილოსოფია-ფსიქოლ. ფაკ-ტზე, რ-იც დაამთავრა (1973). მისი აკად. საქმიანობა და სამეცნ. კარიერა მჭიდროდ უკავშირდება თსუ-ის და საქართვ. მეცნ. აკადემიის ფილოსოფიის ინ-ტს. მუშაობდა თსუ-ის ფილოსოფიის ფაკ-ტის ლაბორანტად (1973–1975), შემდგომ იყო ფილოსოფიის ინ-ტის მეცნიერ-თანამშრომელი (1977–1983). მისი სამეცნ. კვლევის ძირითადი სფეროები იყო პოლიტ. სოციოლოგია, სოც. სტრუქტურის თეორია, ურბანული სოციოლოგია და პოლიტოლოგია. თავის შრომებში იგი აანალიზებდა საზ-ბის სოც. დიფერენციაციისა და სტრატიფიკაციის მექანიზმებს. ფ. გ. განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა გარდამავალი პერიოდის სოც. პროცესების კვლევას, სადაც იგი იკვლევდა პოლიტ. ელიტების ფორმირებისა და სოც. მობილობის თავისებურებებს საქართველოში. ნაშრომებში, რ-ებიც ეძღვნება პოლიტიკურ მეცნიერებას, ფ. გ. განიხილავდა დემოკრ. ინ-ტების სტაბილურობისა და სამოქალაქო საზ-ბის განვითარების პერსპექტივებს. იგი მიიჩნევდა, რომ სოც. სამართლიანობის პრინციპები მჭიდრო კავშირშია ქვეყნის პოლიტიკურ მოწყობასთან. მან. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა პოლიტოლოგიის, როგორც დამოუკიდებელი დისციპლინის, დამკვიდრებაში. იგი ხელმძღვანელობდა საქართვ. ეროვნ. პოლიტ. ისტ. და თეორიის ინ-ტს (ყოფილი პოლიტოლოგიის ინ-ტი, 1991–1996). ამ პერიოდში მისი კვლევები ფოკუსირებული იყო ეროვნ. იდეოლოგიისა და სახელმწიფოებრივი მშენებლობის სოციოლოგიურ ასპექტებზე. ფ. გ. აანალიზებდა კონფლიქტების სოციალურ საფუძვლებს და მათ გავლენას ქვეყნის სოციალურ მთლიანობაზე. იგი აქტიურად იკვლევდა აფხაზეთის პრობლემას და მის სოციო-კულტურულ განზომილებებს, რ-საც არაერთი პუბლიც. და სამეცნ. ნაშრომი მიუძღვნა. მისი პედ. მოღვაწეობა თსუ-ში რამდენიმე ათწლეულს მოიცავდა. იგი, როგორც სოციოლოგიის მიმართულების დოცენტი, კითხულობდა საუნივერსიტეტო კურსებს:„პოლიტიკური სოციოლოგია“, „სოციალური სტრატიფიკაცია“, „ურბანული სოციოლოგია“ და „პოლიტოლოგიის შესავალი“. იყო სასწ-მეთოდური სახელმძღვანელოებისა და პროგრამების ავტორი, რ-ებიც ხელს უწყობდა სოციოლოგიური განათლების მოდერნიზაციას უნ-ტში. იგი ხელმძღვანელობდა სტუდენტთა სამეცნ. მუშაობას და იყო მრავალი სადისერტაციო ნაშრომის რეცენზენტი. აკადემიურ მოღვაწეობასთან ერთად, აქტიურად იყო ჩართული სახელმწიფოებრივ საქმიანობაში. იყო საქართვ. უზენაესი საბჭოსა და პარლამენტის ოთხი მოწვევის წევრი (1990–2004). როგორც პოლიტიკოსი, იგი იცავდა აფხაზეთიდან დევნილი მოსახლეობის ინტერესებს და იყო აფხაზეთის ავტონ. რესპუბლიკის უმაღლ. საბჭოს დეპუტატი. იყო საქართვ. პოლიტიკურ მეცნ. აკად. აკადემიკოსი. მისი სამეცნ. ნააზრევი ხასიათდება სოც. რეალობის ღრმა ანალიზითა და პრინციპული მოქალაქეობრივი პოზიციით.

თხზ.: ფაცაცია, გ. (1988). სოციალური სტრუქტურა და პოლიტიკური აქტივობა. თბ., მეცნიერება; ფაცაცია, გ. (1995). პოლიტიკური სოციოლოგიის საკითხები. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ფაცაცია, გ. (1998). ეროვნული იდეოლოგია და სოციალური კონფლიქტები. თბ., პოლიტოლოგიის ინ-ტის გამ-ბა; ფაცაცია, გ. (2002). საქართველო გლობალიზაციის პირობებში: სოციოლოგიური ანალიზი. თბ., უნ-ტის გამ-ბა;