ფანჯიკიძე თეიმურაზ (თემურ) ივანეს ძე (14.V.1939, თბილისი), ფილოსოფოსი. ფილოს. მეცნ. დოქტორი (1994), თსუ-ის პროფესორი. დაამთავრა თსუ-ის ფილოს. ფაკ-ტი (1959-1964) და იმავე წელს სწავლა განაგრძო თსუ-ის ასპირანტურაში (1964). მისი აკად. საქმიანობა და სამეცნ. კარიერა უკავშირდება თსუ-ის, სადაც მან განვლო პროფ. გზა ასპირანტიდან რელიგიათმცოდნეობისა და ეთიკის კათედრის გამგეობამდე. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „აბსტრაქცია და მისი როლი შემეცნებაში“ (1968). ნაშრომისთვის: „რელიგიური რწმენის ფენომენოლოგიური და ეგზისტენციალური ანალიზი“ მიენიჭა ფილოს. მეცნ. დოქტორის ხარისხი  (1994). ფ. თ.-ს სამეცნ. კვლევის ძირითადი სფეროები იყო: რელიგიის ფილოსოფია, ფენომენოლოგია, ეგზისტენციალიზმი, ეთიკა და შემეცნების თეორია. თავის შრომებში იგი აანალიზებდა რწმენის ბუნებას არა მხოლოდ როგორც დოგმატურ მოცემულობას, არამედ როგორც ადამიანის ყოფიერების ეგზისტენციალურ აქტს. ნაშრომში „რწმენა და თავისუფლება“ (1995), ფ. თ. იკვლევდა სუბიექტურობისა და აბსოლუტის მიმართების პრობლემას. ფ. თ.-ს სამეცნ. ინტერესების მეორე მნიშვნელოვანი მიმართულება იყო ეთიკის საკითხები და ზნეობრივი ფასეულობების რელიგ. საფუძვლები. იგი ასაბუთებდა, რომ ეთიკური მოვალეობა პოულობს თავის უმაღლეს დასაბამს ტრანსცენდენტულ სფეროში, რაც განაპირობებს პიროვნების მორალურ მდგრადობას სოც. კრიზისების პირობებში. ფ. თ.-მ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა პოსტსაბჭოთა პერიოდში რელიგიათმცოდნეობის, როგორც აკად. დისციპლინის, ტრანსფორმაციაში. მისი ხელმძღვანელობით თსუ-ის რელიგიათმცოდნეობისა და ეთიკის კათედრა ჩამოყალიბდა თანამედროვე სამეცნ. ცენტრად, სადაც აქცენტი გაკეთდა რელიგიის ფენომენოლოგიურ და სოციოლოგიურ კვლევაზე. იგი მიიჩნევდა, რომ რელიგიის შესწავლა მოითხოვს „ეპოქეს“ (მსჯელობის შეჩერებას) პრინციპის დაცვას, რათა ობიექტურად იქნეს აღწერილი რელიგ. გამოცდილების სტრუქტურა. ფ. თ.-ის პედ. მოღვაწეობა თსუ-ში მოიცავდა სალექციო კურსებს: „რელიგიათმცოდნეობის საფუძვლები“, „ეთიკის ისტორია“, „XX საუკუნის ფილოსოფიური ანთროპოლოგია“ და „ეგზისტენციალიზმი“. ფ. თ. არის მრავალი საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელოსა და მეთოდური პროგრამის ავტორი. მისი სახელმძღვანელო „რელიგიათმცოდნეობის საფუძვლები“ (2010) ძირითადი სასწ. რესურსია ფილოსოფიის ფაკ-ტის სტუდენტებისათვის. ფ. თ. არის საქართვ. ფილოსოფიურ მეცნ. აკადემიის წევრი და აქტიურად თანამშრომლობს საერთაშ. სამეცნ. ცენტრებთან. იგი რეგულარულად მონაწილეობდა საერთაშ. კონფერენციებში, სიმპოზიუმებსა და სემინარებში. იყო ჟურნ. „რელიგიის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი და არაერთი სამეცნ. კრებულის რედაქტორი. ფ. თ. დაჯილდოებული იყო უნ-ტის საპატიო სიგელებით სამეცნ.-პედ. სფეროში ხანგრძლივი და ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის.

თხზ.: ფანჯიკიძე, თ. (1982). რელიგია და ადამიანის თავისუფლება. თბ., მეცნიერება; ფანჯიკიძე, თ. (1991). რწმენის ტრაგედია: მიგელ დე უნამუნო. თბ. უნ-ტის გამ-ბა; ფანჯიკიძე, თ. (1995). რწმენა და თავისუფლება. თბ. უნ-ტის გამ-ბა; ფანჯიკიძე, თ. (2010). რელიგიათმცოდნეობის საფუძვლები: სახელმძღვანელო. თბ. უნ-ტის გამ-ბა.

მასზე: გოთუა, მ. (2001). თემურ ფანჯიკიძე — რწმენის ფილოსოფოსი. თბ., რელიგია, №4–6; თევზაძე, გ. (1998). თანამედროვე ქართული ფილოსოფიის ძირითადი მიმართულებები. თსუ-ის შრომები, ტ. 328; ფილოსოფიურ-თეოლოგიური მიმომხილველი №2. (2012),  (ფანჯიკიძის ეთიკური კონცეფციების ანალიზი).