ჩხარტიშვილი აკაკი გიორგის ძე (1938, სოფ. ჯუმათი, ოზურგეთის რ-ნი – 1990, თბილისი), ფილოსოფოსი, ესთეტიკოსი. ფილოს. მეცნ. დოქტორი (1982), პროფესორი. წარმატებით დაამთავრა თსუ-ის ფილოსოფიის ფაკ-ტი (1955-1960). მისი აკად. საქმიანობა სრულად უკავშირდებოდა თსუ-ის, სადაც მისი თაოსნობით დაარსდა ესთეტიკის კათედრა, რომელსაც გარკვეული წლები ხელმძღვანელობდა (1969–1983). ჩ. ა. ეწეოდა მრავალმხრივ სამეცნ., პედ. და საზ. მოღვაწეობას.  დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ესთეტიკის აქტუალურ პრობლემებზე:,,Труд и проблема эстетического воспитания"(1982). აქტიურად მონაწილეობდა უნ-ტის საზ. ცხოვრებაში, იყო სხვადასხვა სამეცნ. საბჭოს წევრი და ხელმძღვანელობდა რესპუბლიკურ სემინარებს ესთეტ. აღზრდის საკითხებზე. მისი სამეცნ. ნააზრევი ხასიათდება წყაროების კრიტ. ანალიზითა და ჰუმანისტური პათოსით. ჩ. ა. დაჯილდოებული იყო უნ-ტის საპატიო სიგელებით სამეცნ.-პედ. სფეროში ხანგრძლივი და ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის. მისი ბიბლიოგრაფია მოიცავს მრავალ მონოგრაფიასა და სტატიას, რ-ებიც ქართ. ესთეტ. სკოლის მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენს.

თხზ.: ჩხარტიშვილი, ა. (1970). გ. ვ. პლეხანოვის ესთეტიკური შეხედულებანი. თბ., ცოდნა; ჩხარტიშვილი, ა. (1977). ხალხი და ხელოვნება. თბ., ცოდნა; ჩხარტიშვილი, ა. (1978). ესთეტიკა, როგორც მეცნიერება. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ჩხარტიშვილი, ა. (1979). მშვენიერება სინამდვილესა და ხელოვნებაში. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ჩხარტიშვილი, ა. (1981). ტრაგიკულის შესახებ. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ჩხარტიშვილი, ა. (1981). შრომა, როგორც ესთეტიკური ფენომენი. თბ., ცოდნა; ჩხარტიშვილი, ა. (1982). ესთეტიკური აღზრდისა და მისი ძირითადი ამოცანების შესახებ განვითარებული სოციალიზმის პირობებში. თბ., უნ-ტის გამ-ბა; ჩხარტიშვილი, ა. (1983). შრომის როლი ადამიანის როგორც ესთეტიკური სუბიექტის ჩამოყალიბებაში. თბ., მეცნიერება.

მასზე: მახარაძე, მ. (2013). ქართული ფილოსოფიური აზრის ისტორია, ტ. 4. ; ბერძენიშვილი, ა. (2005). ესთეტიკური კვლევები აკაკი ჩხარტიშვილის შრომებში. კრებულში: „ქართველი ფილოსოფოსები“; ყულიჯანიშვილი, ა. (1995). თანამედროვე ქართული ესთეტიკური აზრი. თბ., თსუ-ის შრომები, ტ. 328.