ჩანტლაძე ლერი ვარლამის ძე (12.XI.1937, თბილისი), ფილოსოფოსი, პოლიტოლოგი. ფილოს. მეცნ. დოქტორი (1986), თსუ-ის პროფესორი. წარმატებით დაამთავრა თსუ-ის ფილოსოფიის ფაკ-ტი (1955-1960). მისი აკად. საქმიანობა და სამეცნ. კარიერა მჭიდროდ დაუკავშირდა თსუ-ის, სადაც განვლო პროფ. გზა ასპირანტიდან სოც. ფილოს. და პოლიტოლოგიის მიმართულების პროფესორობამდე. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „პიროვნება და პოლიტიკური სისტემა“ (1970). მიენიჭა ფილოს. მეცნ. დოქტორის ხარისხი ნაშრომისათვის: „პოლიტიკური მართვის სოციალურ-ფილოსოფიური პრობლემები“ (1986). ჩ. ლ.-ს სამეცნ. ინტერესების მეორე მნიშვნელოვანი მიმართულებაა პოსტსაბჭოთა პერიოდის პოლიტ. პროცესების ანალიზი. აქტიურად იკვლევდა ნაციონალიზმისა და გლობალიზაციის ურთიერთმიმართებას. მონოგრაფიაში „დემოკრატია და პოლიტიკური სტაბილურობა“ (1998) განიხილავდა პოლიტ. პლურალიზმის როლს სოც. კონფლიქტების პრევენციაში. პედ. თვალსაზრისით, იგი თსუ-ში ათწლეულების განმავლობაში კითხულობდა კურსებს:სოც. ფილოსოფია; პოლიტოლოგიის საფუძვლები და თანამედროვე პოლიტ. თეორიები. იგი აქტიურად მონაწილეობდა უნ-ტის სამეცნ. ცხოვრებაში, იყო ფაკ-ტის სამეცნ. საბჭოს წევრი და არაერთი სადისერტაციო ნაშრომის ხელმძღვ.

თხზ.: ჩანტლაძე, ლ. (1985). პოლიტიკური მართვის სოციალურ-ფილოსოფიური პრობლემები. თბ.; ჩანტლაძე, ლ. (1998). დემოკრატია და პოლიტიკური სტაბილურობა. თბ.; ჩანტლაძე, ლ. (2002). პოლიტოლოგია. თბ; ჩანტლაძე, ლ. (2005). პოლიტიკური პროცესების მართვის თეორია. თბ.,

მასზე: ბერძენიშვილი, ა. (2005). პოლიტიკური ფილოსოფიის საკითხები ლერი ჩანტლაძის შრომებში. თბ., ქართვ. ფილოსოფოსები; ხუციშვილი, ქ. (2010). პოლიტოლოგიური განათლების სათავეებთან თსუ-ში. თბ., სოციოლოგია, №2; მახარაძე, მ. (2012). თანამედროვე ქართული პოლიტიკური თეორიები. თბ., ფილოსოფიური ძიებანი, №16; ირემაძე, თ. (2015). სოციალური ფილოსოფიის განვითარება საქართველოში. თბ.