,,საქართველო და ქრისტიანული ცივილიზაცია”, საერთაშ. სამეცნ. კონფერენცია  (11.IX. 2019, თბილისი), გაიმართა თსუ-ში  და მიეძღვნა გამოჩენილი ქართვ. მეცნიერის, თეოლოგის, ისტორიკოსისა და სას. მოღვაწის წმ. გრიგოლ ფერაძის დაბადებიდან 120 წლისთავს. ქრისტიანობა საქართვ. ისტ., კულტ. და სულიერი იდენტობის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საფუძველია. ს-ების განმავლობაში ქართ. სახელმწიფოებრიობა, მწერლობა, განათლება, ხელოვნება და მეცნიერება ვითარდებოდა ქრისტ. მსოფლმხედველობის ძლიერ გავლენით. სწორედ ამ მრავალსაუკუნოვანი მემკვიდრეობის გააზრებასა და თანამედროვე სამეცნ. სივრცეში წარმოჩენას მიეძღვნა საერთაშ. სამეცნ. კონფერენცია „საქართველო და ქრისტიანული ცივილიზაცია“, რ-იც წარმოადგენდა მნიშვნელოვან სამეცნ. და კულტურულ მოვლენას, რადგან იგი არა მხოლოდ ერთი დიდი მოღვაწის ხსოვნას მიეძღვნა, არამედ მიზნად ისახავდა საქართვ. ადგილის წარმოჩენას ქრისტ. ცივილიზაციის მრავალსაუკუნოვან ისტორიაში. გ. ფერაძე (1899–1942) XX ს-ის ქართ. მეცნ. და ქრისტ. კულტურის ერთ-ერთი გამორჩეული წარმომადგენელია. მისი ცხოვრება და მოღვაწეობა წარმოადგენს იშვიათ მაგალითს იმისა, თუ როგორ შეიძლება ერთმანეთს დაუკავშირდეს მეცნიერება, სარწმუნოება და ეროვნ. კულტურის სამსახური. გ. ფერაძემ განათლება მიიღო საქართველოში და ევროპაში. იგი სწავლობდა ბერლინის უნ-ტში, სადაც საფუძვლიანად შეისწავლა თეოლოგია, აღმოსავლური ქრისტიანობის ისტორია, ძვ. ენები და ქრისტ. კულტურის საკითხები. მისი სამეცნ. ინტერესები განსაკუთრებით უკავშირდებოდა საქართვ. ეკლესიის ისტორიას, ქართულ ხელნაწერებს, ძვ. ქარტ. ლიტერატურის ძეგლებსა და ქრისტ. აღმოსავლეთის კულტურულ ურთიერთობებს. მისი განსაკუთრებული დამსახურებაა ქართ. კულტ. მემკვიდრეობის ევროპულ სამეცნ. სივრცეში წარმოჩენა. მან მრავალი ქართ. ხელნაწერი გამოიკვლია, ხელი შეუწყო ქართ. ქრისტ. კულტურის საერთაშ. პოპულარიზაციას და შექმნა მნიშვნელოვანი სამეცნ. ნაშრომები. მეორე მსოფლიო ომის წლებში იგი მსახურობდა ვარშავაში სას. პირად. მისი სიცოცხლე დასრულდა ნაცისტურ საკონცენტრაციო ბანაკში, სადაც იგი ტყვეების გადარჩენის მცდელობისას დაიღუპა (1942). მისი მოწამებრივი აღსასრული გახდა ქრისტ. სიყვარულისა და თავგანწირვის მაგალითი. საერთაშ. სამეცნ. კონფერენციის მთ. მიზანი იყო: წმ. გ. ფერაძის სამეცნ. და სას. მემკვიდრეობის წარმოჩენა; საქართვ. როლის გააზრება ქრისტ. ცივილიზაციის განვითარებაში; ქართ. ქრისტ. კულტურის საერთაშ. მნიშვნელობის კვლევა; სხვადასხვა ქვეყნის მკვლევართა თანამშრომლობის გაღრმავება; თანამედროვე ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში ქრისტ. კულტურის კვლევის ახ. მიმართულებების განხილვა. კონფერენციის თემატიკა ფართო და მრავალმხრივი იყო. მოხსენებები შეეხებოდა ქართ. ქრისტიანობის ისტორიას, ეკლესიის როლს საქართვ. კულტურულ განვითარებაში, ქართულ ხელნაწერ ტრადიციას, ქრისტიანულ ლიტერატურას, თეოლოგიას, ფილოს. და კულტურულ ურთიერთობებს. კონფერენციის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მიმართულება იყო ქართ. ქრისტ. მემკვიდრეობის კვლევა. მონაწილეებმა განიხილეს ის განსაკუთრებული ადგილი, რ-იც საქართვ. უჭირავს ქრისტ. სამყაროს ისტორიაში. საქართვ. ერთ-ერთი უძველესი ქრისტ. ქვეყანაა. IV ს-ში ქრისტიანობის სახელმწ. რელიგიად გამოცხადებამ საფუძველი ჩაუყარა ქართ. კულტურის განვითარების ახ. ეტაპს. ქრისტიანობამ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ქართ. დამწერლობის, ლიტერატურისა და საგანმან. კერების ჩამოყალიბებაში. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო ქართულ მონასტრულ ცენტრებს — იერუსალიმში, სინას მთაზე, ათონის მთაზე, ანტიოქიასა და სხვა ქრისტიანულ ცენტრებში არსებულ ქართულ კერებს. სწორედ ამ სივრცეებში იქმნებოდა და ინახებოდა ქართ. მწერლობის უმნიშვნელოვანესი ძეგლები. კონფერენციაზე აღინიშნა, რომ ქართ. ქრისტ. კულტურა ყოველთვის წარმოადგენდა არა მხოლოდ ეროვნულ, არამედ მსოფლიო ქრისტ. ცივილიზაციის ნაწილს. კონფერენციის განსაკუთრებული მნიშვნელობა მდგომარეობდა იმაში, რომ გ. ფერაძის მოღვაწეობა განხილული იქნა თანამედროვე სამეცნ. პერსპექტივიდან. მკვლევართა ყურადღების ცენტრში მოექცა მისი წვლილი: ქართ. ხელნაწერების შესწავლაში; ქართ. ეკლესიის ისტორიის კვლევაში; ქართველოლოგიის განვითარებაში ევროპაში; ქრისტ. აღმოსავლეთის კულტურულ ურთიერთობებში. გ. ფერაძე იყო მეცნიერი, რომელმაც ქართ. კულტურა საერთაშ. აკადემიურ სივრცეს დაუკავშირა. მისი საქმიანობა ნათლად აჩვენებს, რომ ეროვნ. კულტურის კვლევა შესაძლებელია უნივერსალური მნიშვნელობის მქონე სამეცნ. პროცესის ნაწილი გახდეს. კონფერენციის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საკითხი იყო ქრისტ. ფასეულობების როლი თანამედროვე სამყაროში. XXI ს-ში, როდესაც მსოფლიო კულტ. და ცივილიზაციური ცვლილებების წინაშე დგას, განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს ისტ. გამოცდილების გააზრება. ქრისტ. კულტურა მხოლოდ რელიგ. მემკვიდრეობა არ არის — იგი ასევე წარმოადგენს ეთიკური ღირებულებების, განათლების, მეცნ. და კულტ. დიალოგის საფუძველს. საქართვ., რ-ც უძველესი ქრისტ. ქვეყანა, მნიშვნელოვან როლს ასრულებს აღმოსავლურ და დასავლურ ქრისტიანულ სამყაროს შორის კულტ. ხიდის ფუნქციის შესრულებაში. თსუ-ის განსაკუთრებული ადგილი უკავია ქართ. ქრისტ. კულტ. და ჰუმანიტარული მეცნიერებების კვლევაში. უნ-ტის მეცნიერები ათწლეულების განმავლობაში სწავლობდნენ: ქართ. ეკლესიის ისტორიას; ძვ. ქართულ მწერლობას; ქრისტიანულ ფილოსოფიას; ქართველოლოგიურ საკითხებს; ქართულ ხელნაწერ მემკვიდრეობას. ეს კონფერენციაც ამ ტრადიციის გაგრძელება იყო — იგი წარმოადგენდა სივრცეს, სადაც სხვადასხვა ქვეყნის მეცნიერებმა ერთმანეთს გაუზიარეს კვლევის შედეგები და განიხილეს საქართვ. კულტ. მემკვიდრეობის საერთაშ. მნიშვნელობა.